Het Kyotoprotocol

 Na de internationale conferentie van Kyoto ging de EU het engagement aan de uitstoot van broeikasgassen tegen 2012 met 8% te verminderen (in vergelijking met 1990). Alle deelstaten nemen hier verplicht aan deel. België heeft zich geëngageerd voor een vermindering van 7,5%.

Vele waarnemers zien niet hoe Europa zijn doelstellingen zal kunnen halen zonder gebruik te maken van kernenergie.

3 x 20 in 2020

De EU heeft in december 2008 ook zijn eigen doelstellingen vastgelegd in het “energie-klimaatpakket”, dat samengevat wordt door de slogan “3x20 in 2020”. Deze doelstellingen zijn nog ambitieuzer dan die van Kyoto. Tegen 2020:

• In de hele Unie een vermindering van de uitstoot van broeikasgassen met 20% in vergelijking met 1990.
• 20% hernieuwbare energiebronnen in het totale verbruik van energie. Daarom heeft de Unie elk land verplichte doelstellingen opgelegd, die rekening houden met de kenmerken van het land. België moet tegen 2020 13% hernieuwbare energie hebben (in vergelijking met 2% vandaag).
• Een besparing in het totale energieverbruik van 20%.

Ambitieuze maatregelen

Voor sommigen is dit beleid te ambitieus, voor anderen niet ambitieus genoeg. De EU heeft in elk geval een voorbeeldbeleid uitgestippeld. Dit bleek tijdens de VN-conferentie over klimaatswijzigingen in Poznan, eind 2008. De doelstellingen van de EU zijn realistisch en coherent.

Groen licht van de europese commissie

In maart 2009 verdeelde het voorzitterschap van de Europese Raad deze tekst: “De Europese Raad wijst er eveneens op dat het nodig is zo goed mogelijk gebruik te maken van interne energiebronnen, meer bepaald hernieuwbare energiebronnen, fossiele brandstoffen en, in de landen die hiervoor gekozen hebben, kernenergie”. Deze zin weerspiegelt een dubbele realiteit. Enerzijds geeft het aan dat enkel de lidstaten bevoegd zijn. Ten tweede wijst het erop dat veel waarnemers niet zien hoe Europa zijn zeer ambitieuze doelstellingen zal kunnen realiseren zonder een beroep te doen op kernenergie.