Investeringen en hun afschrijving

De investeringskosten van kernenergie omvatten kosten voor:

• het ontwerp van de kerncentrale;
• de bouw;
• het onderhoud (zoals het vervangen van turbines of stoomgeneratoren);
• de ontmanteling.

Dit alles vertegenwoordigt ongeveer 60% van de totale kosten van de kWh bij een kerncentrale. Een nieuwe kerncentrale van de nieuwe generatie kost ongeveer 4 miljard euro. Deze investering wordt over verscheidene tientallen jaren afgeschreven.

Kosten voor exploitatie en onderhoud

Deze omvatten kosten voor:

De exploitatiekosten van aardgas- en steenkoolcentrales zullen de komende jaren sterk stijgen omwille van hun CO2-uitstoot.

• het personeel;
• het dagelijks onderhoud;
• de administratie;
• de verzekeringen;
• enz.

Ze worden onder andere bepaald door de grootte van de centrales en maken ongeveer 20% van de totale kWh uit.

Kosten van de brandstof

Dit betreft de kosten voor:

• de grondstof (uranium);
• de fabricage van de splijtstofelementen;
• de behandeling van de gebruikte splijtstof;
• de opslag van het afval.

Ze vertegenwoordigen ongeveer 20% van de totale kosten van de nucleaire kWh (het uranium zelf is goed voor ongeveer 5%), in vergelijking tot meer dan 60% voor elektriciteitscentrales op fossiele brandstof. Bovendien zullen de exploitatiekosten van aardgas- en steenkoolcentrales de komende jaren sterk stijgen door de nieuwe overeenkomsten voor de toekenning (allocatie) van CO₂-emissierechten.

Competitief voordeel op middellange en lange termijn

Conclusie: de investeringskosten voor een kerncentrale zijn hoog bij de opstart, maar de kosten voor de exploitatie en de brandstof op  langere termijn zijn laag.

Dat is net het omgekeerde bij een aardgas- of steenkoolcentrale. Het competitief voordeel van kernenergie moet dus op middellange en lange termijn gemeten worden, zeker als  de afwezigheid van het uitstoten van broeikasgassen in rekening wordt gebracht.