Diagnose

Diagnose die gebruik maakt van nucleaire geneeskunde bestaat erin het gedrag van een radioactieve stof binnen het lichaam van de patiënt te observeren. Het gaat dan over scintigrafie (beelden in 2D) of over tomografie (beelden in 3D). De patiënt krijgt, via injectie of orale weg, een radioactieve stof in het lichaam toegediend. Die stof wordt de tracer genoemd. De tracer zet zich vast op het orgaan en zendt stralen uit. Deze straling wordt opgevangen door een apparaat dat ze omzet in beelden. De verdeling van het product, opgespoord door de concentratie van de straling, toont eventuele ziektes aan. Deze techniek wordt voor tal van organen gebruikt, zoals de schildklier of het hart, maar ook voor het skelet. In tegenstelling tot statische beelden (radiografie) laat nucleaire medische beeldvorming toe om ook het functioneren van de organen te bestuderen.

Radiografie met X-stralen behoort niet tot de nucleaire geneeskunde in de strikte zin van het woord. Hier bevindt de stralingsbron zich buiten het lichaam. De stralen reageren niet op dezelfde manier wanneer ze door botten (donkerder) of spieren (transparanter) gaan. Een apparaat laat toe het gedrag van de stralen in beelden te vertalen.

Therapie

Nucleaire geneeskunde laat ook toe ziektes te behandelen. De straling van de radio-isotopen kan de kwaadaardige cellen vernietigen. De straling kan van buitenaf toegediend worden, of binnenin het lichaam van de patiënt via een radio-isotoop. Er wordt voortdurend vooruitgang geboekt in dit domein op het vlak van:

• het toedienen van zo laag mogelijke radioactieve doses;
• het maximaal concentreren van de straling op de tumor, zodat de gezonde nabijgelegen cellen niet beschadigd worden.

Toepassingsdomeinen

Er zijn meer dan 60 diagnoses en behandelingen die een beroep doen op nucleaire geneeskunde. Die worden vooral gebruikt om problemen met de schildklier en tumoren op te sporen en om diagnoses bij hart- en longproblemen te stellen. Hieronder een overzicht van de toepassingen van nucleaire geneeskunde:

Meer dan 60 types van diagnose en behandelingen zijn nu mogelijk dankzij de nucleaire geneeskunde.

• Neurologie: cerebrovasculair accident, ziekte van Alzheimer;
• Cardiologie: voorbereiding van hoofdslagader-, slagader- en hartchirurgie (bypass, angioplastiek, enz.), meting van hartinsufficiëntie, hartklepaandoeningen, vroegtijdige lokalisatie en evaluatie van acute hartinfarcten, post-infarct letsels;
• Oncologie: lokalisatie van de tumor en de uitzaaiingen, behandeling van botpijn als gevolg van kanker, lokalisatie van plaatsen voor tumorbiopsie, opmeting van de grootte van bepaalde tumoren;
• Orthopedie: diagnose van osteomyelitis, evaluatie van sportblessures, evaluatie van de evolutie van een artritis;
• Nefrologie: diagnose van een obstructie van de urinewegen, meting van de nierfunctie, detectie van de afstoting van een niertransplantaat, van pyelonefritis, van nierlittekens;
• Pneumologie: diagnose van longembolie, detectie van longcomplicaties bij AIDS, meting van longventilatie, detectie van afstoting van een longtransplantaat, detectie van letsels door inhalatie bij brandwondenpatiënten;
• Andere toepassingen: diagnose en behandeling van hyperthyreoïdie, detectie van chronische en acute galblaasontsteking en ontsteking van de galwegen, van gastro-intestinale bloedingen, diagnose en behandeling van bloedcelstoornissen, detectie van complicaties bij AIDS.